Хорева Оксана Георгиевна (1974) - ақын, «Звено Алтая» әдеби бірлестігінің мүшесі, Қазақстан Жазушылар одағының (2026) және Ресей Жазушылар одағының мүшесі (2021).
15 қаңтар 1974 жылы Шығыс Қазақстан облысы, Шемонаиха ауданы, Зевакино ауылында дүниеге келген.
Мектепті бітіргеннен кейін Өскемен педагогикалық колледжіне түсіп, кейін туған мектебіне тәлімгер болып жұмыс істеуге оралады. Балалармен көптегеншаралар өткізіп, концерттер мен көпшілік шараларға өлең жазу және сценарий жазумен айналысады.
2000 - 2015 жж. бастауыш сынып мұғалімі болып жұмыс істеді, аудандық БАҚ-қа мақалалар жазды, мектеп туралы, қабырға газеттерін безендіру үшін өлең жазуды жалғастырды.
2005 - 2013 жж. Зевакинауылдықклубындамәдениұйымдастырушықызметінқосаатқарды.
2012 жылғадейін 100-гежуықөлеңжазды.
2015 жылдан бастап мектеп директорының тәрбие жұмысы жөніндегі орынбасары лауазымында жұмыс істейді.
2020 жылдың жазынан бастап поэзиямен нақты шұғылдана бастады.
О. Г. Хорева 9 поэтикалық жинақтың авторы: «СтихиЯлюбовь», «Узелки на память», «Обязательно вернусь», «Осенняя соната», «Перезимуем», «Совершенно секретно», «Счастье не за годами», «Женский взгляд с Оксаной Хоревой», «Откровение».
Ауылдың, ауданның қоғамдық өміріне белсене қатысады. 2026 жылғы қаңтардан бастап Қазақстан Республикасы Білім Министрлігі жанындағы Қоғамдық кеңестің мүшесі болып табылады. 2026 жылдың наурыз айында Қазақстан Жазушылар одағының мүшелігіне қабылданды.
Қазіргі уақытта Зевакин орта мектебі директорының тәрбие жұмысы жөніндегі орынбасары болып қызмет атқарады.
Оралхан Айбек Тілеубекұлы (1988 ж. т.) – ақын, аудармашы, журналист, Қазақстан Журналистер одағы мен Жазушылар одағының мүшесі.
1988 жылы 5 ақпанда Шығыс Қазақстан облысы, Катонқарағай ауданы, Белқарағай ауылында (бұрынғы Медведка ауылы) дүниеге келген.
1995-2003 жылдары Оралхан Бөкей атындағы Белқарағай орта мектебінде оқыды. 9-сыныптан бастап Өскеменде дарынды балаларға арналған Жамбыл атындағы облыстық мамандандырылған мектеп-гимназия интернатында оқуын жалғастырады. Мұнда Айбек Оралхан КСРО мен Қазақстанның еңбек сіңірген мұғалімі, КСРО Мемлекеттік сыйлығының лауреаты Қанипа Битибаеваның жетекшілігімен әдебиетті тереңдетіп оқып, авторлық сыныпта оқыды. Серік Ғабдуллин бастаған «Шабыт» жас ақындар мектебінің белсенді мүшесі болды.
Орта мектепті бітіргеннен кейін 2006-2009 жылдары С. Аманжолов атындағы Шығыс Қазақстан мемлекеттік университетінің журналистика факультетінде оқыған.
2006-2008 жылдары «Мәдениет жаршысы» журналында, сондай-ақ белгілі жазушылар С. Ғабдуллин, М. Құмарбеков және С. Байхановтың бастамасымен құрылған Шығыс Қазақстан облысының мәдениет пен өнерді қолдау қоры Өскеменде шығарған «Ақ Ертіс» әдеби журналында жұмыс істеді.
2009-2013 жылдары Павлодар мемлекеттік педагогикалық институтында оқып, ЖОО-ны «Қазақ тілінде оқытпайтын мектептердегі қазақ тілі мен әдебиеті» мамандығы бойынша тәмәмдады.
А. Оралхан «31-арна Өскемен» телеарнасында диктор, авторлық бағдарлама жүргізушісі, «Ирбис» Павлодар қалалық телеранасында коррекпондент, «Халық радиосы» радиостанциясында радиожүргізуші, Павлодар облысындағы белді әдеби басылым «NAIZATAS» әдеби-көркем, қоғамдық-саяси журналының жауапты хатшысы болды. «Алты аңғар» поэзиялық жинағы 2020 жылы жарық көрді. 2022 жылы К.Луниннен аудармалары «Жаса, Қазақстан» кітабында басылды.
2020 жылы Айбек Оралханның «Алтын аңғар» атты поэтикалық жинағы жарық көрді. Сондай-ақ, ол Акбар Гошалы («Тұранның бір түп жусаны»), Наталья Харлампеева («Саханың сандал садағы»), Виктор Семерьянов, Низами Тагисой, Константин Лунин («Жаса, Қазақстан»), Павел Васильевтің топтама өлеңдерін қазақ тіліне аударды.
Айбек Тілеубекұлының белсенді шығармашылық қызметі көптеген жоғары жетістіктерімен, соның ішінде оның поэзия мен көркем оқудағы шеберлігін көрсететін беделді ұлттық байқаулар мен фестивальдардағы жеңістерімен ерекшеленді.
2022 жылдың қараша айынан бастап қазіргі уақытқа дейін Айбек Оралхан «Шаңырақ» Павлодар облыстық халық шығармашылығы және мәдени-демалыс қызметі орталығы басшысының орынбасары болып табылады.
Германов Виктор Григорьевич (1936) – ақын.
1936 жылы 27 қаңтарда Қорған облысы, Чашинский (Қазіргі Белозерский) ауданы, Кіші Камаған ауылында дүниеге келген. Бес жыл Кеңес Армиясында қызмет етеді. Қызметтен кейін: жүргізуші, механизатор, электрослесарь, электромеханик, зертханалық жабдықты жөндеу инженері, электромонтер, кезекші электрик болып жұмыс істейді.
1964 жылдан 1980 жылға дейін Забайкальеде, Читте тұрып, жұмыс істейді.
1981 жылы Қазақстанға келеді, Өскеменде тұрады, зейнеткер. 2003 жылдан бастап облыстық «Ақ Ертіс» журналында өзінің ертегілері мен өлеңдерін мерзімді түрде жариялап тұрған.
В. Г. Германовтың мерзімді басылымдар мен жинақтардағы мақалалары
Публикации Германова В. Г. в периодических изданиях и сборниках
Германов В. Друзья; Дружеский совет; Взгляд назад: Басни// Иртыш. - 2003. - N 4. - С. 85-88
Германов В. Бирюзовая мечта; Шарик и Бобик; Баклажан и осетр: Стихи // Ертiс - Иртыш.- 2005. - N 2-3. - С. 180-188
Германов, В.Очищение; Назад в будущее; Жених по интернету / Германов В. // Ақ Ертіс - Иртыш. - 2005. - №6. - С. 94-97
Макиенко Леонид (1936) - ақын.
1936 жылы Омбы облысында дүниеге келген. Омбы медициналық институтын бітіріп, өмір жолы Кенді Алтаймен байланысты болды. Өскемен өзінің туған қаласы болды, онда қырық жылға жуық уақыт бойы адамдарды емдеумен айналысқан. Медицина мен поэзияны біріктіру қиын, дегенмен хирург жан жүректен шыққан асыл жырларын да жарыққа шығарып отырған. Поэзиямен айналысуын Макиенко жастық шақтың алғашқы жылдарынан бастап бастады. Ол мектеп газеттерінің тұрақты редакторы болды, ал студенттік жылдары институттық аз таралымды басылымда қызмет етті.
1970 жылдардың басынан бастап Макиенко Шығыс Қазақстанның әдеби бірлестігінің мүшесі болды. Хирургиялық жұмыс пен күнделікті тіршілік поэтке әдебиет жолында едәуір алға шығуға мүмкіндік бермеді, негізгі жарияланымдары тек «Рудный Алтай» газетінің беттерінде ғана шықты.

Мұқан Хадиша Сейітқанқызы (1964-2020 жж.) – жазушы.
1964 жылы 5 сәуірде Шығыс Қазақстан облысының Тарбағатай ауданы, Қамысты ауылында дүниеге келген. Әкесі Сейітқан – ветеринар дәрігер болып жұмыс істеген, анасы Маруся батыр ана болған және үй шаруашылығымен айналысқан. Хадиша отбасында екі ұлдан кейін үшінші бала болып дүниеге келген.
1981 жылы Хадиша Мұқан Өскемендегі Жамбыл атындағы мектеп-интернатты бітіреді. Еңбек жолын Ақмола облысы Қорғалжын ауданының телефон байланысының операторы болып бастаған. Кейін Өскемен қаласына көшіп келіп, «Атамекен» қалалық телеарнасының редакциясында редактор, журналист-аудармашы болып жұмыс істеді.
Хадиша Мұқан бірнеше драмалық шығармалардың авторы. 2008 жылы оның «Көк ата» деректі повесі жарық көрді, 2015 жылы облыстық «Отүкен» журналында оның «Жазмыштың ұлы» романы жарық көрді. Қандастардың (этникалық оралман қазақтардың) тағдыры туралы Хадиша Мұқанның «Бір тамшы қан» повесін Қазақстанның Халық жазушысы Қабдеш Жұмаділов жоғары бағалаған. Қазақ әдебиетінің шебері тарихи мәліметтердің бірегей берілуін және осы шығарманың заманауи тұрғыда жазылуын ерекше атап өткен.
Хадиша Мұқан 2020 жылы 1 желтоқсанда мезгілсіз қайтыс болды.
Х. Мұқанның шығармалары
Произведения Мукан Х.
Кітаптар - Книги
Мұқан, Х. Көк ата : деректі повесть / Х. Мұқан. - Алматы : [б. ж.], 2008. - 135 б.
Мұқан, Х. Бір тамшы қан : повесть / Х. Мұқан. - Алматы : Ел-шежіре, 2013. - 160 б.